Ritstjórin kvøður

Hálvt ár farið aftur um bak. Nú hevur man sitið í brennandi sól í nógvar vikur og arbeitt við bókum, meðan sveittin hevur likið niður eftir bakinum. Burtur eru øll minni um ein kaldan vetur og vátt vár, ýlandi vindar og kava. Hugsanin um at flyta til Florida, har tað altíð er heitt og gott, er langt síðan farin aftur í gloymskunnar hav, men bíða bara. Um nakrar fáar mánaðir fara tankarnir um at flyta aftur at spøkja, undranin yvir, at nakar við síni fullu fimm hevur búsett seg her í hesum lorta landi, har tað altíð er kalt, og har politikarnir eru nøkur neytahøvd við greytheilum og als ongum visjónum.

Men sum er, syngi eg saman við Bernhardi Brim:

Nú eru vit øll frí

á tann gleðiliga tíð.

Nú skal ei heima verast,

Vit skulu út at ferðast,

Hurrá, hurrá, hurrá!

Eitt hálvt er er farið aftur um bak, umgyrd av bókum og góðum fólki við góðum ætlanum og engagementi. Krabbafólki, sum leggur doyin á at skapa gott lesitilfar, so at øll børn í hesum landinum, skulu sleppa at lesa góðar søgur. Fólki, sum ætlar, at nú skal tað vera: nú skulu vit út um landoddarnar at promovera okkum. Vit duga eisini!  Fólki, sum hvønn mánað fær tað at bera til, fær eitt spildurnýtt, fagurt glitrandi barnablað út til børn at lesa. Fólki, sum roynir at gera flottar faldarar, so lærarar skulu síggja, hvussu ógemeina nógv gott tilfar, vit eiga á okkara egna máli.

Og so er tað hetta at samstarva við forløg og agentar, rithøvundar og teknarar, týðarar og rættlesarar, grafikarar og prentarar. Royna at finna creme de la creme av bókum á marknaðinum, so okkara børn eisini skulu hava møguleika at fáa tær bestu, mest spennandi, romantisku, blóðdryppandi, hugtakandi, vøkru frásøgnirnar, sum gera, at vit fáa fríari tankar, betri hugskot, mót upp á lívið.

Til tey heilt smáu, hava vit  givið út bøkur um tøl og orð, litir og djór, suttur og bamsur. Til tey eitt sindur størri hava vit givið út bøkur um at verða ættleidd, um at hugsa um at onnur skulu hava tað gott, um Nóa, sum bjóðar øllum við í ørkina, og so hava vit leitað eftir einum hvølpi og givið nýggjar pixi-bøkur út, har tvær teirra eru upprunaføroyskar og eru um eina kúgv, sum eitur Raska. Og hvør kennir ikki Rasku, hon stendur jú á hvørjum borði í hesum landinum. Tey børnini, sum eru farin at lesa, kunnu lesa um spøkilsi og risaperur, um gladiatorar í gamla Rom, um Mumi og eina gentu, sum  eitur Molly, og sum dugir at hypnotisera.

Og tey ungu, sum tíverri fáa alt ov fáar bøkur á føroyskum, kunnu lesa um heksir og deyðsleikir, sum verða fyriskipaðir sum eitt reality show.

So víða verður komið um á hesum arbeiðsplássinum, og væl noyðist tú at fylgja við fyri at lofta rákunum, sum gera vart við seg úti í heimi. Og væl mást tú seta teg inn í tær vísindaligu kanningarnar, sum gjørdar verða av børnum og lesing, myndum og forstáilsi, dreingjum og gentum og hvat hvør lesur, av máli, kynsneutralt ella ikki, og mangt, mangt, mangt, mangt, mangt annað, sum er so óalmindiliga spennandi.

Men nú verður lívið við bókum sett á pausu, nú skal vera max relax, hurrá, hurrá, hurrá.

Øh, kanska ikki allíkavæl …

One thought on “Ritstjórin kvøður

Skriva eitt aftursvar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Broyt )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Broyt )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Broyt )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Broyt )

Connecting to %s